η ειλικρίνεια είναι ένας αλάνθαστος σύμβουλος αλλά αρκεί;

καλησπέρα....
Λέγομαι Ληδία. Είμαι 35 χρονών,χωρισμένη εδώ και τέσσερα χρόνια και έχω και δύο αγοράκια(10 και 7 χρόνων) για τα οποία έχω την επιμέλεια.Δυστυχώς ο πατέρας τους μετά από δύο χρόνια πλήρης απουσίας,άρχισε να έχει μία ελάχιστη επαφή μαζί τους (κυρίως τηλεφωνική σε συχνότητα μία περίπου φορά το μήνα και κάτι παραπάνω κατά τους καλοκαιρινούς μήνες).Πέρασα δύσκολα για δύο χρόνια και ακόμα πιο δύσκολα ο μεγάλος μου γιος που αντιμετώπισε προβλήματα μαθησιακά..
Με πολύ προσπάθεια και τρέξιμο καταφέραμε να έρθουμε σε κάποια ισορροπία.¨Όλο αυτό το διάστημα βέβαια είχα την αμέριστη συμπαράσταση της οικογένειάς μου!

Πριν ενάμιση χρόνο έκανα σχέση με τον Πέτρο,με τον οποίο γνωριζόμασταν από παιδιά και υπήρξε από πλευράς του πάντα έρωτας και ενδιαφέρον...ήταν αρκετά αποφασισμένος ότι θέλει να μου δώσει αγάπη και εγώ καθότι το είχα ανάγκη αφέθηκα σε αυτό...

όντας ερωτευμένος έκανε πολύ γρήγορες και αποφασιστικές κινήσεις με κυριότερη το να μετακομίσει από την Αθήνα στο νησί που μένω και απ'όπου κατάγεται...καθότι οι γονείς μας γνωρίζονταν και υπήρξε συμπάθεια... τα πράγματα πήραν γρήγορα σοβαρή τροπή,συμβιώσαμε στο εξάμηνο με την καθοδήγηση ειδικού παιδοψυχολόγου με πολύ καλά αποτελέσματα...και δεν έκανα τίποτα από πλευράς μου να το ανακόψω....δηλαδή...μείναμε μαζί πολύ γρήγορα και ο γάμος και η οικογένεια ήταν κάτι που ο Πέτρος είχε θέσει σαν θέμα εξαρχής..εγώ θεώρησα ότι αν δεν μείνουμε ένα εύλογο χρονικό διάστημα μαζί (γύρω στο χρόνο) δεν θα ήθελα να μιλάμε για κάτι τέτοιο...πράγμα το οποίο του ξεκαθάρισα καθώς επίσης ότι δεν ήμουν ερωτευμένη μαζί του..

Σε αυτό το διάστημα του χρόνου περνάγαμε ιδανικά από κάθε άποψη.Σαν σύντροφος,άντρας,φίλος,προστάτης στα πάντα όλα ήταν ΑΨΟΓΟΣ!Με τα παιδιά απίστευτη σχέση και γενικά μία ισορροπία είχε επέλθει σε όλα τα επίπεδα.Εγώ απολάμβανα τα καλά μίας σχέσης σωστής ,ένιωθα εκτίμηση,αγάπη,σεβασμό,ευγνωμοσύνη κτλ αλλά  τίποτα παραπάνω...υπήρξε στενό μαρκάρισμα από τον κύκλο μου για να επισημοποιήσω αλλά όταν άρχισα να προσπαθώ να το δω παρακάτω (είχα ακούσει τόσα για τις σχέσεις που βασίζονται σε όλα αυτά τα ωραία πλην του ΕΡΩΤΑ!)απλά φρίκαρα!

Ήλπιζα και ευχόμουν ότι κάποια στιγμή θα μου αποκαλυφθεί μία ''αλήθεια'' που δεν γνωρίζω αλλά πάνω στον χρόνο έκανα ένα μπουμ και ξεκαθάρισα προς τον εαυτό μου και προς τους άλλους ότι δεν θέλω να κάνω το next step...σαφέστατα αυτό το γνώριζε και ο Πέτρος εξαρχής,όλες μου δηλαδή τις διακυμάνσεις στο συναισθηματικό,τα διλήμματα μου αλλά και αυτός ήθελε να ελπίζει ότι στην πορεία θα μου ''βγει''...
είμαστε πάνω από ενάμιση χρόνο μαζί,ζούμε σαν μία κανονική οικογένεια (για τα παιδιά είναι πάντα ο Πέτρος και όχι πατέρας τους βέβαια, και καμιά σύγχυση δεν έχουν ως προς αυτό) αλλά έχουμε φτάσει στο σημείο να διαπιστώνουμε ότι ''παραμυθιαζόμαστε''...δυστυχώς νιώθω πίεση,δεν είμαι ερωτευμένη ,δεν μπορώ να κάνω όνειρα όπως κάνει αυτός και επιπλέον δεν μου αρέσει να του στερώ αυτά που αξίζει!
Θα ήθελα τόσο πολύ να ήταν αλλιώς...ζω έναν παραλογισμό...αυτά που άλλοτε θα ευχόμουν να βρω σε έναν άντρα,μου δόθηκαν τόσο απλόχερα από κάποιον...που όμως εγώ δεν αναζήτησα ούτε πόθησα ποτέ απ'αυτόν αντιστοίχως!!
Σκέφτηκα για μεγάλο διάστημα ότι είναι δική μου ''ανωμαλία'' και θα πρέπει να το χειριστώ άλλα πραγματικά δεν λειτούργησε όποια προσπάθεια κι αν έκανα!

Αποφάσισα ότι δεν μπορώ άλλο,το διαισθάνθηκε και αυτός,είπαμε να το λήξουμε..θα είναι και για τους δύο πλήγμα,πολύ φοβάμαι όμως μην είναι και για τα παιδιά...ήταν προφανέστατα λάθος από πλευράς μας να συζήσουμε τόσο γρήγορα(κυρίως από δικής μου που ήξερα ότι δεν ''τρελαινόμουν'') όμως οι αδυναμίες είναι ένα άλλο κεφάλαιο...
βίωσαν λοιπόν αυτά τα παιδάκια μία φορά την απόρριψη από τον πατέρα τους,δεν θα θέλαμε να το νιώσουν για άλλη μία φορά..Σίγουρα η ειλικρίνεια (προσαρμοσμενη στα παιδιά πάντα) είναι ένας αλάνθαστος σύμβουλος αλλά αρκεί;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...